Biebrzański Park Narodowy został utworzony w 1993 r. w celu ochrony najbardziej rozległych w Polsce i Europie Środkowej torfowisk, położonych wzdłuż rzeki Biebrzy. Jest największym i najdłuższym parkiem narodowym w naszym kraju. Zajmuje 59223 ha a odległość między jego obrzeżami wynosi niemal 100 km. Park rozciąga się od źródeł Biebrzy, obejmując prawie całą rzekę aż do ujścia do Narwi. Siedziba parku znajduje się w Osowcu. BPN skrywa przede wszystkim naturalne, nietknięte przez człowieka rozległe mokradła, bagna oraz torfowiska co czyni go tak niedostępnym i tajemniczym. Dolina Biebrzy w większej części zachowała swój unikalny, dziki charakter. Z tego powodu jest jedną z najbogatszych w gatunki ptaków wodno-błotnych ostoją w Polsce. Zaobserwowano tu ich ok. 270 gatunków, w tym blisko 180 gniazduje nad Biebrzą. Spotkać tu można dubelta, wodniczkę, cietrzewia i orlika grubodziobego, dla których dolina jest jednym z ostatnich ptasich azyli w Europie. Poza nimi występują tam także dość rzadkie ptaki, jak batalion (symbol parku), kszyk, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, rybitwa białoskrzydła i białowąsa oraz ptaki drapieżne: puchacz, sowa błotna, błotniak łąkowy i zbożowy. Dolinę rzeki zamieszkuje 48 gatunków ssaków (np. wydry, borsuki, gronostaje, jenoty a nawet wilki). Park słynie z największej w Polsce populacji łosi (ok. 650 sztuk) oraz przywróconej na te tereny populacji bobra (ponad 1000 osobników), od którego to Biebrza zawdzięcza swoją nazwę (nazywano ją dawniej Bobra, Biber albo Bebra, co znaczyło-rzeka bobrów).

Biebrza jest rzeką typowo nizinną o wolno płynących wodach. W okresie wiosennym tworzy szerokie rozlewiska z powodu wezbrań wody o charakterze roztopowym. Krajobraz doliny cechuje wysoki poziom naturalności. Rzeka płynie w niezaplanowany sposób tworząc liczne meandry. W jej wodach żyje ok. 36 gatunków ryb (np. sumy, szczupaki i węgorze).

Jeśli chodzi o florę Biebrzańskiego Parku Narodowego, warto wspomnieć, że występuje tu 45 gatunków zagrożonych wyginięciem (np. szachownica kostkowata, fiołek torfowy i kosaciec bezlistny). Odnotowano tu w sumie ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych. Chlubą doliny są storczyki (20 gatunków), rosiczki oraz widłaki. Wśród zbiorowisk leśnych występują olsy, brzeziny i łęgi, skrywające rzadkie brzozy niskie i wierzby lapońskie.

WALORY TURYSTYCZNE:

Biebrzański Park Narodowy ma do zaoferowania ponad 600 km szlaków turystycznych – pieszych, rowerowych i kajakowych.

Spośród wielu tras rowerowych, uwagę należy zwrócić na „Podlaski Szlak Bociani”.

Szlaki piesze w czasie wiosennych rozlewisk są niełatwe do przebycia, ale rekompensatą za trud są wspaniałe widoki krajobrazu oraz przylatujące w tym okresie ptaki. Specjalnie dla pasjonatów ornitologii przy szlakach zbudowano wieże obserwacyjne, z których można dostrzec nierzadko unikatowe gatunki ptaków oraz oczywiście łosie i inne zwierzęta. Dużą popularnością cieszą się szlaki w basenie środkowym, które zaczynają się przy leśniczówce Grzędy.

Niewątpliwie jedną z największych atrakcji jest Twierdza Osowiec z końca XIX w. Zlokalizowana jest w pobliżu siedziby dyrekcji parku. Do zwiedzania udostępniony jest Fort i Muzeum Twierdzy Osowiec. Minimalny czas zwiedzania z przewodnikiem Osowieckiego Towarzystwa Fortyfikacyjnego wynosi dwie godziny.

Centrum Edukacji i Zarządzania BPN im. Prof. Adama Pałczyńskiego w Osowcu Twierdzy ma do zaoferowania dla turystów szeroki wachlarz ścieżek edukacyjnych związanych z parkiem. W siedzibie parku podziwiać można wystawy zdjęć o tematyce przyrodniczej, ekspozycję ukazującą np. łosia czy bataliona oraz obejrzeć film o Biebrzańskim Parku Narodowym. Dyrekcja proponuje także warsztaty i zajęcia edukacyjne: „Biebrzański Park Narodowy w pigułce”, „Torfowisko – wielka gąbka”, „Wody rzeki Biebrzy”.

Zachęcamy również do wzięcia udziału w ścieżkach przyrodniczych:

1. Terenowy Ośrodek Edukacyjny Osowiec – ścieżka przyrodniczo-historyczna (na temat twierdzy i fortyfikacji) oraz ścieżka przyrodnicza „Kładka”. Łączna długość 4,4 km.

2. „Grobla Honczarowska” – ścieżka przyrodnicza prowadząca po usypanej pośród bagien grobli. Punkt główny – Batalionowa łąka z pomostem i wieżą widokową. Długość 4,2 km.

3. „Torfowisko” – ścieżka prowadząca po drewnianej kładce przez bór porastający torfowisko. Możliwość obserwacji unikalnych roślin polodowcowych. Długość 1 km.

4. „Wydma” – ścieżka prowadząca u zbocza wydmy. Możliwość obserwacji rośliny macierzanki piaskowej, jaszczurki żyworodnej i innych osobliwości. Długość 1,2 km.

5. „Las” – ścieżka prowadząca przez Obwód Ochronny Trzyrzeczki . Zaczyna się i kończy przy bajecznie usytuowanej leśniczówce. Długość 3,2 km.

Stałe imprezy organizowane dla dzieci i młodzieży: „Dzień Mokradeł”, „Dzień Ziemi”, „Sprzątanie Świata”. Konkursy: „Zostań przyjacielem bocianów” i „Konkurs wiedzy o BNP”.

Imprezy skierowane do dorosłych:

• Targi Produktu Lokalnego „100 Pomysłów dla Biebrzy” – prezentacja oraz sprzedaż rękodzieła ludowego (hafciarstwo, plecionkarstwo, wikliniarstwo, tkactwo, rzeźba ludowa, pisankarstwo i wypieki pieczywa obrzędowego).

• „Biebrzańskie Sianokosy” – Mistrzostwa Europy w Koszeniu Bagiennych Łąk. Jest to rywalizacja sportowa kosiarzy a zarazem zabawa, jak i promocja walorów parku oraz czynny udział w ochronie mokradeł.

• „Wszechnica Biebrzańska” – cykliczne dwudniowe spotkania dla miłośników Bagien Biebrzańskich w okresie jesienno-zimowym. Wykłady o przyrodzie, historii i kulturze Bagien Biebrzańskich.
Inne atrakcje warte uwagi: Góra Strękowa nad Narwią koło Wizny, Uroczysko Grzędy, Goniądz – rynek, Bagno Ławki.

Dojazd do siedziby Parku z Białegostoku (ok. 55 km) drogą nr 65 w kierunku Moniek, Grajewa i Ełku (ok. 45 min) lub pociągiem w kierunku Grajewa i Ełku, ok. 1 godz.

Samym opisem nie będziemy jednak próbować Państwa zachęcać. Proszę spojrzeć na zdjęcia poniżej a wydaje mi się, że komentarz będzie zbędny.