Bóbr - jest największym europejskim gryzoniem. Kiedyś zamieszkiwał znaczną część Europy i Azji środkowej, jednak nieustanne polowania na to zwierzę przyczyniły się do wytępienia go ze znacznego obszaru jego bytowania. W Polsce występuje w okolicach Ojcowa oraz Płocka i Ciechanowa, na Podlasiu, a także gdzie niegdzie na Mazurach, zwłaszcza nad Pasłęką. Obecnie, dzięki ochronie, na niektórych terenach jest gatunkiem pospolitym. Środowisko, w którym żyje bóbr to ze względu na jego wodno-lądowy tryb życia głównie cieki wodne otoczone zadrzewieniami. Przeważnie są to rzeki i strumienie w lasach łęgowych. Bóbr wygląda na lądzie dość niezgrabnie i ociężale, ale za to w wodzie porusza się swobodnie dzięki swojej budowie. Długość jego ciała dochodzi do 1 m, a ciężar wynosi średnio ok. 22 kg. Ten ssak ma opływowy kształt ciała, małe oczy i uszy są osadzone na szerokiej głowie. Kończyny również ma krótkie, a tylne nogi są wyposażone w błony pławne między palcami. Jego futro jest grube, bo chroni go przed utratą ciepła w wodzie. Ma ono różne odcienie, od jasnego brązu aż po głęboką czerń. Mierzący ok. 25-30 cm, pokryty łuskami ogon pełni rolę steru i napędu. Służy również do regulacji temperatury ciała. Zwierzę ma słaby wzrok, ale nadrabia to dobrym słuchem i węchem.

Bóbr jest świetnym pływakiem. Potrafi przebywać pod wodą 10 minut. Kopie też nory i kanały oraz buduje tamy i żeremia. Jest też doskonałym drwalem, gdyż jako głównego budulca na dom i tamę używa drewna. Potrafi ściąć wiele drzew w obrębie jeziora czy rzeki za pomocą swoich silnych siekaczy. Dom tego ssaka - żeremie, jest budowany ze ściętych kawałków konarów i gałęzi. Wejście do tego kopca znajduje się zawsze pod wodą. Zwierzęta te dbają o czystość swojego mieszkania, które jest podzielone na kilka pomieszczeń służących określonym celom. Stale je powiększają, sprzątają i naprawiają. Co do tamy, jest ona budowana w celu podniesienia poziomu wody na rzece, tak aby wykopane przez zwierzę wejście do nory znajdowało się pod wodą. Bóbr jest zwierzęciem rodzinnym - monogamicznym, tzn. dochowuje wierności swojemu małżonkowi przez całe życie. Czas godów przypada na styczeń. Ciąża trwa ok. 100-110 dni. Samica rodzi 2-4 młode, które pozostają w domu rodzinnym przez 2 lata pomagając przy wychowaniu młodszego rodzeństwa. Bóbr jest roślinożercą. Jego pokarm stanowi roślinność wodna oraz młode gałązki drzew i krzewów. Zimą żywi się korą i łykiem drzew. Jego przysmakiem są pędy, liście i gałązki wierzby, osiki oraz brzozy. Bobry są pod częściową ochroną gatunkową.

Na Podlasiu bobry występują w Puszczy Białowieskiej i Augustowskiej, nad Biebrzą, Narwią i Bugiem oraz na terenie Wigierskiego Parku Narodowego. Zasiedlają praktycznie cały nasz region, jednak najliczniej występują w tych właśnie miejscach. Północno-wschodnią Polskę zamieszkuje nieco ponad 10 tys. tych zwierząt. Bóbr jest aktywny nocą i wieczorem, więc trudno go zazwyczaj zobaczyć w środku dnia. Poza tym jest dość płochliwy. Choć samego gryzonia trudno jest zaobserwować, to ślady jego bytowania są widoczne gołym okiem. Pościnanych i obgryzionych drzew oraz tamy nie da się nie zauważyć. Wystarczy cierpliwie poczekać do wieczora, bóbr na pewno zaszczyci nas swoją obecnością.