Wilk występuje we wschodniej i południowo-wschodniej części Polski. Zamieszkuje lasy, równiny i tereny bagienne. Jest gatunkiem terytorialnym żyjącym w stadach (do 20 sztuk) o ścisłej hierarchii. Wielkość takiego terytorium zależna jest od dostępności pokarmu i warunków naturalnych. Przeciętnie wynosi ono ok. 100 km2. Wilki żywią się głównie ssakami kopytnymi średniej wielkości, takimi jak jelenie, ale w przypadku braku dostępności tego pokarmu polują na większość napotkanych zwierząt, nawet dużo większych od siebie. Nie pogardzą nawet padliną. Drapieżniki te są bardzo inteligentne. Żyjąc w stadach rozwinęły mocno język ciała, co ułatwia komunikowanie się między poszczególnymi członkami grupy w trakcie polowania, ale i w życiu codziennym. W porozumiewaniu się pomaga również szeroka gama wydawanych odgłosów, używanie substancji chemicznych (feromonów) oraz znakowanie terenu za pomocą odchodów. Okres rozrodu przypada na luty i marzec. Jednak u wilków rozmnaża się zwykle tylko para dominująca w stadzie, ale w wychowanie szczeniąt włącza się cała grupa. Są to bowiem starsze siostry, bracia, ciocie i wujkowie maluchów. W ich interesie leży przetrwanie miotu, gdyż młode mają duży procent genów pozostałych dorosłych wilków, które nie mogą się rozmnażać z jednego konkretnego powodu. Dominująca para nie toleruje niesubordynacji u członków stada. Gdyby każda wilczyca miała młode, grupa nie zdołałaby ich wykarmić i w ten sposób żadne by nie przeżyło. Opłaca się więc obranie takiej taktyki, gdy tylko jedna para się rozmnaża. To zapewnia nowonarodzonym szczeniętom lepszy start i większe szanse na osiągnięcie dorosłości, bo i tak w miocie pary dominującej, w pierwszym roku życia, przy opiece całego stada przeżywa zaledwie 15-50% szczeniąt. Można więc powiedzieć, że wilki są doskonale zorganizowanym społeczeństwem pod każdym względem oraz przyznać, że są wielkimi strategami.

Dziko żyjące wilki na Podlasiu można spotkać wszędzie tam, gdzie mogą znaleźć dostateczną ilość pożywienia i schronienie od ludzi. Trudno dokładnie określić ich miejsce bytowania ponieważ stale migrują oraz padają ofiarami kłusowników. Można jednak stwierdzić ich obecność w Puszczy Białowieskiej i Augustowskiej, pozostałe populacje są nieregularnie rozmieszczone. Stale wędrują, dlatego trudno jest oszacować ich liczebność. Średnio występuje ich w Polsce ok. 500. Za kratami można zobaczyć wilki w Białowieży.